SEKS-BIOSCOOP - GEWOON IN ROOSENDAAL -
ONZE ☆ LIEFDEVOLLE ☆ BEDRIJFSFILOSOFIE ☆ MAAKT ONS UNIEK!
BRUGSTRAAT 81 TE ROOSENDAAL
ONZE SITE : http://WWW.GEWOONINROOSENDAAL.NL
TELEFOON : 0165 - 566 499
MAIL : [email protected]
"JE KUNT OVERAL IN DE HELE WERELD TERECHT, MAAR JE MOET GEWOON IN ROOSENDAAL ZIJN"
EEN COACH ZONDER DIPLOMA IS WAARDELOOS!! (aanrader!)
Totdat je hem wat vertrouwen schenkt en de moeite neemt om het gesprek eens aan te gaan.
Van donker naar wakker
Ik ben Mark, eigenaar van SeksBioscoop GeWoon in Roosendaal, liefdevol Coach
en ik kom uit Den Haag. En ik heb geen diploma’s. Geen indrukwekkend papiertje aan de muur, geen opleiding waarvan mensen zeggen: “Ah ja, dáárom weet hij dit allemaal.” Sterker nog, mensen vragen me weleens: “Maar hoe weet jij dit zonder dat je op school hebt gezeten?
Je komt zo slim over.”
Mensen zijn grappig. Blijkbaar krijgt wat je zegt automatisch wat meer gewicht als er ergens een diploma achter staat. Ik heb dat papiertje niet. Wat ik wel heb, is een leven waarin ik heel veel verkeerd heb gedaan, heel veel heb gezocht en uiteindelijk iets heb gezien wat mijn hele kijk op het leven heeft veranderd.
Ik heb in mijn leven mensen beschadigd. En mezelf ook.
Daar hoef ik geen mooi spiritueel verhaal van te maken.
Sommige mensen die ik pijn heb gedaan kan ik niet meer bereiken en met hen kan ik het nooit meer goedmaken. Dat is GeWoon de werkelijkheid. Je kunt niet terug naar een bepaald moment in je leven om het nog een keer over te doen, met de kennis die je nu hebt. Dat vind ik soms nog steeds een klotegegeven. Maar je kunt er ook voor kiezen om daar de rest van je leven in te blijven hangen. Of je kunt kijken wat je vanaf vandaag met de rest van je leven doet......
Ik noem dat zelf, met een flinke dosis zelfspot, mijn Karma-missie. Niet omdat ik denk dat ik daarmee mijn verleden even kan wegpoetsen. Dat kan niet. Wat gebeurd is, is gebeurd. Maar ik kan wel proberen om met wat ik inmiddels heb gezien iets voor andere mensen te betekenen. Als ik iemand kan helpen om niet dezelfde ellende te hoeven doorlopen als ik, dan doe ik dat.
En daarom breng ik voor mijn coaching geen geld in rekening.
Helemaal niets.
Niet omdat ik vind dat mijn tijd niets waard is en ook niet omdat ik mezelf een soort heilige weldoener vind. Integendeel. Ik doe het omdat dit voor mij persoonlijk iets anders is geworden dan werk. Het is mijn manier om iets terug te geven aan het leven. De mensen die ik vroeger beschadigd heb, kan ik het niet meer goedmaken. Maar ik kan wel proberen om vanaf nu iets anders de wereld in te brengen.
En dan krijg ik natuurlijk weleens de vraag: “Maar Mark, wat mag jouw coaching jou dan kosten?”
Mijn antwoord daarop is: alles.
Alles.
Dat klinkt misschien groot, maar zo voelt het ook. Als ik werkelijk iets heb ontdekt wat mij uit het donker heeft gehaald, waarom zou ik daar dan zuinig mee omgaan? Ik kom uit het donker. En misschien is dat wel precies waarom ik het licht inmiddels zo makkelijk herken. Als je lang genoeg in het donker hebt gezeten, hoef je niemand uit te leggen dat een klein beetje licht toch echt licht is.
Daarom kan ik ook zo slecht tegen sommige van die mooie boodschappen die tegenwoordig overal rondgaan.
Zoals dat verhaal over een flesje water.
In de supermarkt kost het 75 cent, in de sportschool €2,50, in de bioscoop €4,50 en in het vliegtuig €6,50.
Hetzelfde water, dezelfde fles, alleen de omgeving is veranderd.
Vervolgens komt de boodschap: Voel jij je niet zo lekker?
Misschien ben je niet minder waard geworden, misschien zit je GeWoon in een omgeving die jouw waarde niet ziet.
Klinkt lekker. Echt. Je kunt je er zelfs onmiddellijk wat beter door voelen.
“Zie je wel, het ligt niet aan mij. Het ligt aan de ander.”
En daar begint het voor mij juist interessant te worden.
- Ik ben niet van het pleisters plakken - ik wil doorpakken -
Want wat hebben we nu eigenlijk gedaan met het flesje water verhaal?
We hebben iemand die zichzelf blijkbaar afmeet aan hoe hij door zijn omgeving wordt gezien, een nieuw verhaal gegeven waarmee hij zich daar wat beter over kan voelen.
Misschien klopt dat verhaal zelfs gedeeltelijk.
Natuurlijk kan een omgeving invloed hebben op hoe je jezelf ervaart.
Maar ik vraag me af of we daarmee bij de kern zijn gekomen?
Ik wil iemand namelijk niet vertellen dat hij meer waard is dan hij denkt. Ik wil liever een veel vervelendere vraag stellen: wie is die “IK” (in jou) eigenlijk die voortdurend moet bepalen hoeveel hij waard is?
Daar wordt het voor mij pas - echt - interessant.
Want misschien hoef je helemaal geen beter zelfbeeld te krijgen. Misschien hoef je jezelf niet opnieuw uit te vinden, te repareren of te leren hoe geweldig je wel niet bent. Misschien moeten we eens kijken naar dat hele idee dat jij een - opzichzelfstaand individu - bent die voortdurend beoordeeld, verbeterd, beschermd en opgepoetst moet worden.
Dat is geen gezellig gesprek.
Ik weet het.
Maar ik ben ook niet zo geïnteresseerd in gezellige gesprekken als ze alleen maar dienen om iemand zich tijdelijk wat beter te laten voelen.
Ik ben geïnteresseerd in wat er overblijft als je stopt met jezelf voor de gek houden.
En nee, ik heb dit niet uit een boek geleerd.
Ik heb vooral heel veel geleerd door het verkeerd te doen. Door mezelf tegen te komen. Door anderen tegen te komen. Door schade, door pijn, door zoeken en door jarenlang allerlei verhalen over mezelf te geloven. Tot er op een gegeven moment iets gebeurde.
Ik werd wakker.
- Dat was het moment dat ik wel in de boeken ben gedoken - niet op school - maar op basis van ontembare nieuwsgierigheid en doorzettingsvermogen -
Ik werd wakker.
Niet ineens met engelengezang en een gouden lichtstraaltje uit de hemel. GeWoon wakker. En ineens begon ik te zien hoeveel van wat ik voor “mij” hield eigenlijk uit verhalen bestond. Wie ik dacht dat ik was. Wat ik dacht dat ik moest zijn. Wat anderen van mij zouden vinden. Wat ik dacht te moeten bereiken. Wat ik dacht kwijt te kunnen raken. En vooral: dat ik voortdurend bezig was om dat zogenaamde “ik” overeind te houden.
Dat werd voor mij de ruimte.
Niet een plek en geen geheim trucje. Ook geen wondermiddel waarmee je voortaan de hele dag gelukkig rondloopt. Het is voor mij de ruimte waarin je even niet hoeft te worden wie je denkt dat je moet zijn. De ruimte waarin je kunt kijken zonder onmiddellijk weer een nieuw verhaal over jezelf te maken.
En daar wil ik mensen ontmoeten.
Niet om ze een beter verhaaltje over zichzelf te geven. Niet om ze afhankelijk van mij te maken. En al helemaal niet om te zeggen: “Kijk mij eens, ik heb het allemaal begrepen.” Ik heb geen idee wat “alles begrijpen” überhaupt zou moeten betekenen. Ik weet alleen wat ik heb gezien. En wat ik heb gezien, deel ik.
Omdat ik weet hoe het is om in het donker te zitten. Omdat ik weet hoeveel ellende je jezelf en anderen kunt aandoen wanneer je vanuit dat donker leeft. En omdat ik inmiddels weet dat je niet eeuwig hoeft te blijven zoeken naar de uitgang.
Soms hoef je alleen maar stil te worden en te kijken.
Dus ja, ik ben een Hagenees zonder diploma’s. Een man die behoorlijk wat op zijn kerfstok heeft. Een man die sommige dingen uit zijn verleden nooit meer recht kan zetten. En misschien juist daarom iemand die ontzettend graag iets teruggeeft.
Mijn coaching kost degene die tegenover me zit niets.
Mij mag het alles kosten.
Want wat heb ik aan het licht als ik het voor mezelf hou?
Je bent welkom om NU te DOEN wat goed voelt......
Ik hou van jou
Namasté ❤️
Mark
(eigenaar SEX-Bioscoop GeWoon in Roosendaal)
